Bir varmış bir yokmuş. Bir yılda üç yüz altmış beş gün, on iki ay, dört mevsim varmış. Günler, haftaların içinde; haftalar, ayların içinde; aylar mevsimlerin içinde büyüyüp giderken dört mevsim bir araya gelmiş. Bir güzel hasret gidermişler. Havadan sudan konuşmuş; aydan, güneşten ve yıldızlardan söz etmişler. Söz dönmüş dolaşmış, mevsimlerin güzelliğine gelmiş. "En güzel mevsim hangisi?" diye sormuşlar. Herkes kendi güzelliğini anlatmış. Kimse kendisine toz kondurmamış. Özellikle de kış mevsimi, güzellikleri ile övünüyormuş. Demiş ki:-Mevsimler içinde en güzeliyim. Ben gelince ağaçlara beyaz gelinlik giydirilir. Bembeyaz olurlar. Kış gelmese kar yağmaz. Kard

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!