Bir zamanlar bir kurt varmış pek tembel,Avını beklermiş mağarasında.Bazen bir tepede çekermiş gazel,Kalırmış çoğu kez açlık yasında…Bir gün bir arslan oradan geçerken,Görmüş dağ başında bu garip kurdu.Varmış yanına ve hal hatır derken,Bakmış kurdun çökmüş karnı, avurdu.Demiş: “Nedir bu halin ey arkadaş,Niçin böyle çelimsizsin zayıfsın.Yoksa hasta mısın nedir bu kardaş,Söylemezsen derde derman bulmazsın…”Kurt demiş: “Yok bir derdim arslan kardeş,Avlanma zorluğu beni ürküten…Yiyeceğim valla bulsam kokmuş leş,Bilmiyorum bu korkum niçin, neden…”Arslan demiş: “Bu tembellik pek acı,Yenmelisin bu kötü duyguyu sen.Çalışmaktır bu derdin tek ilacı,Te

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!