Bir merkeple bir deve, yürür giderken yolda,Ayrılıp kafileden, kalırlar tam başıboş.Sahralara çöllere düşüp de en sonundaBir otlak bulurlar ki yeşil, sulu ve pek hoş.Keyiflice yer içer, safalıkla geçerler.Miskin merkep otlakta, bularak kıvamını,Yükseklerde âşıkça şöyle anırayım, der.Geldi ya zevke, artık, tutabilsen tut onu.Der ki deve, korkarak: \"Aman kardeş, dur hele,Değildir şarkıcılık taslamanın zamanı.Türküler söyleyerek verirsin bizi ele,Bakarsın buralardan bir geçen olur hani.\"\"Hay korkak kardeşim!\" der, kendinden geçmiş hayvan,\"Âşık hâlini bilmez, anlamazsın hiç aşktan.Şu anda derya gibi

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!