Şehirlerden bir şehirmiş işte.Şirin mi şirin. İnsanların şirin, çocukların şirin olduğu bir şehir.Ben diyeyim Şirinkent, siz deyin Şirinyer...Evlerde insanlar akşam olunca sobaların etrafında veya ocak başında kestane pişirerek, mısır patlatarak birbirlerine hikâyeler, masallar anlatarak geçirirlermiş.Zaman az gitmiş, uz gitmiş. Günler, aylar, hatta asırlar geçmiş. Şehirde bazı değişiklikler olmuş tabiî; ama değişmeyen şey ocak başı sohbetleriymiş. Çocuklar ninelerinden, dedelerinden masallarını dinler, ondan sonra giderlermiş uyumaya.İlk önce ocağın üzerinde duvara asılı idare lâmbası tıpış tıpış kalkmış yerinden ve eski eşyaların arasına oturmuş usul

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!